|
De cavia.
De cavia kwam vroeger niet in
Nederland voor. In de zestiende eeuw hebben Hollandse zeevaardershem
meegenomen uit Peru in Zuid-Amerika. Daar leven cavia’s nu nog steeds in
het wild. Tammecavia’s werden er al door de Inca’s als
huisdier gehouden. Sommige mensen noemen de cavia wel‘marmot’.
Dit is een verkeerde naam, want marmotten zijn een soort grondeekhoorns
die in de bergenleven. Ook werd de naam ‘Guinees biggetje’
gebruikt, terwijl
 cavia’s
niet uit Guinee komen en hetook geen varkentjes zijn.
uiterlijk
De cavia is een knaagdier met een afgeronde stompe snuit, kleine bek,
lange tastharen en kleine oren.De vacht heeft gladde dekharen
en zijdeachtige onderwol. Op de stadsboerderijen zult u meerdererassen
tegenkomen, waaronder de ruw- of borstelharige cavia. Deze laatste zier
er uit als een ‘punker’omdat de vacht stug dekhaar heeft, dat
in kruinen omhoog staat.De pootjes zijn kort en naar
verhouding vrij dun. Dat maakt ze kwetsbaar. Pas daarom goed op dat eencavia
niet van schoot springt of valt, hij breekt makkelijk een pootje. Aan de
voorpoten heeft hij vier,aan de achterpoten drie tenen.
gedrag
De cavia ademt ongeveer 120 maal per minuut. Deze snelle ademhaling die
wij aan de beweging vande neusvleugels kunnen zien is dus
geen teken van ziekte.Voelt de cavia zich op zijn gemak, dan
laat hij een mompelend geluid horen, bij opwinding hoor eenhard
gefluit.Cavia’s eten gras, hoi, groente, fruit (ze hebben
beslist vitamine C nodig) en knaagdierkorrels.
voortplanting
Na een, voor zo’n klein dier lange draagtijd van 63-65 dagen worden de
jongen zomaar ergens in hethok geboren. Het zeugje maakt geen
nest. Dit is ook niet nodig, want de jongen komen goedontwikkeld,
met een dicht vacht en een compleet gebit ter wereld. Ze lopen na enkele
uren al door hethok heen en weer (nestvlieders) en knabbelen
met de ouders mee aan het voer. Jonge cavia’s zijn al opeen
leeftijd van ca. 4 maanden vruchtbaar. Per worp worden meestal 1 á 4
jongen geboren. Cavia’sworden
gemiddeld 4 tot 5 jaar oud.
Het konijn.
Oorspronkelijk stammen de konijnen af van het wilde konijn dat in Spanje
thuis hoorde. Nadat demens het konijn als huisdier ging
houden, zijn in de loop der eeuwen door fokken en kruisen veletypen
konijnen ontstaan. De rassen die we nu kennen lopen zeer uiten wat
betreft formaat, kleur enbeharing.Het gewicht
varieert van 700 gram voor een dwergkonijntje tot meer dan 8 kilo voor
een Vlaamsereus. In Nederland komen 43 officieel erkende
rassen voor.
zintuigen
In het algemeen zijn de zintuigen bij het tamme konijn minder ontwikkeld
dan bij het wilde konijn.Ook weefsels en organen hebben een
verandering ondergaan. De maag en de blindedarm kunnenminder
voedsel opnemen, andere darmen zijn iets korter geworden. Doordat maag
en darmenveranderd zijn kan het tamme konijn meer soorten
voedsel tot zich nemen. Het eten hoeft ook niet zosnel naar
binnen gewerkt te worden, maar het dier kan rustig tweemaal per dag
eten.
voortplanting
Veel dieren jagen op konijn en het wilde konijn kent dan ook veel
vijanden: vossen, roofvogels enmensen. Vandaar
dat
konijnen zich snel en overvloedig voortplanten. Een konijn kan vijfmaal
per jaarjongen krijgen, elke keer zes tot acht stuks. De
dracht duurt 30 tot 31 dagen. De geboorte van dejongen gaat
snel. De voedster likt de diertjes schoon en eet de nageboorte op.De
jongen worden kaal geboren, de ogen zijn dicht en ze kunnen nog niet
horen (nestblijvers). Na 10dagen gaan de ogen open en na een
paar dagen gaat de vacht groeien.De jongen blijven drie weken
in het nest. Tijdens deze periode mogen ze nog niet opgepakt worden,anders
verliezen ze de nestgeur en worden ze door de voedster verstoten. Ook
wanneer ze ouderworden mogen ze niet teveel opgepakt worden.
Als ze acht weken oud zijn mogen ze bij de moedervandaan. |
