De geiten.
De toggenburger is afkomstig uit Zwitserland en is vanwege zijn melkgevende eigenschappen naar diverse landen geëxporteerd.
De toggenburger is een sobere melkgeit. Dat wil zeggen dat ze met relatief weinig voedsel een zeer behoorlijke melkproductie hebben
Gemiddeld geven ze 3 liter melk per dag gedurende een periode van 300 dagen. De toggenburger wordt gekenmerkt door de uitstekende uierkwaliteit. Door het rustige karakter zijn ze eenvoudig te houden, in zowel kleine als grote groepen.
De dwerg geit.
Dwerggeiten komen oorspronkelijk uit West-Afrika. Rond 1960 werden ze naar Nederland gehaald.
en een goede afrastering om het weiland is dan ook noodzaak.
De bonte geit.
Ruim 100 Jaar geleden was de bonte geit klein van stuk en gevarieerd van kleur. Nu is het een hoog benige melkgeit, zwart of bruinbont met scherp afgetekende vlekken. De kleuren moeten in een juiste verhouding over het dier verdeeld zijn, dat wil zeggen evenveel zwart als wit. Het zijn rustige en aanhankelijke geiten.
De wallische geit.
Van alle geiten is de Wallische Schwarzhals Ziege, zoals het dier in Zwitserland heet, misschien wel de meest behaarde. Hoe langer het haarkleed hoe mooier, vinden de fokkers.
Maar het meest opmerkelijke is wel de scherpe scheiding tussen zwart en wit, die in het ideale geval precies over midden van het
lichaam loopt. Ook de horens mogen er wezen. Ze zijn iets gedraaid en hebben een scherpe voorkant.
Dezelfde vacht die het dier zoveel aanzien geeft, bezorgt de eigenaren wel wat extra werk. Zo’n drie keer per jaar moet de kam erdoor heen om alle klitten eruit te halen. Anders gaat de vacht vervilten en dat is niet de bedoeling.
In Nederland komt de Wallische geit weinig voor.